TPMS

مشخصه های تایر

مشخصه های تایر عبارتند از:

  • فشار تایر
  • بار نامی
  • فشار نامی

 

سیستم کنترل فشار تایر:

سیستم‌های کنترل فشار تایر (TPMS)، به سیستم‌های الکترونیکی‌ای گفته می‌شود که فشار هوای هر یک از چرخ‌های اتومبیل را کنترل می‌کنند و هنگامی که فشار از حد هشدار دهنده کمتر باشد، به راننده اخطار می‌دهند. سیستم‌های گوناگونی برای کنترل فشار تایر طراحی شده. برخی از سیستم‌ها دقیقا فشار هوا را اندازه می‌گیرند و برخی دیگر اندازه‌گیری‌ها را به صورت غیر مستقیم انجام می‌دهند، مانند سیستمی که کاهش نسبی ابعاد تایر را هنگامی که فشار کاهش می‌یابد اندازه می‌گیرد.

 

فشار تایر:

سازندگان اوتومبیل  فشار مناسب برای تایر را پیشنهاد می‌کنند که این فشار برای عملکرد امن، در نرخ بار مشخص و بار اتومبیل مناسب است. روی بیشتر تایرها ماکسیمم فشار قابل تحمل مهر شده‌است. تایر اوتومبیل‌ها و کامیون‌های سبک را باید به میزانی که سازنده توصیه کرده، باد کنند (فشارش را تنظیم کنند). این عدد را معمولا بر روی برچسبی در داخل درب سمت راننده یا در دفترچه‌ی راهنمای صاحبان خودرو، درج می‌کنند. معمولا نباید تایرها را به اندازه‌‌ی فشاری که بر روی دیواره‌ی آن‌ها نوشته شده باد کرد، چرا که آن فشار نشان‌دهنده‌ی فشار پیشنهادی نیست، بلکه ماکسیمم فشاری است که تایر می‌تواند تحمل کند.

میزان باد تایر

با گذشت زمان، تایرهای باد شده فشار خود را از دست می‌دهند. تمام اتصالات تایر به رینگ، والف به رینگ و خود والف ایده‌آل نیستند. علاوه بر این، تایرها نسبت به هوا به طور کامل نشت‌ناپذیر نیستند، بنابراین به طور طبیعی با گذر زمان به دلیل نفوذ مولکول‌ها در لاستیک، تایرها مقداری از فشار خود را از دست می‌دهند. برخی از رانندگان و مغازه‌ها تایرها را با گاز نیتروژن (معمولا با خلوص ۹۵%) به جای هوای اتمسفر که غلظت نیتروژن در آن ۷۸% است پرمی‌کنند، تا بتوانند تایرها را مدت بیشتری در فشار مناسب نگهدارند. استفاده از نیتروژن به جای هوا برای کم‌کردن نرخ کاهش فشار بی‌اساس است و تنها یک حیله‌ی ساختگی برای بازاریابی است.

یکی از مطالعات انجام شده اختلاف فشار psi 1.3 (معادل ۹ کیلو پاسکال یا bar 0.09) از فشار اولیه‌ی psi 30 (معادل ۲۱۰ کیلو پاسکال یا bar 2.1) بین تایرهای پرشده با هوا و نیتروژن نشان می‌دهد. چون هیچ گزارشی در مورد مقدار فشار و آزمون t (t-test) ارائه نشده، صحت اختلاف فشار  psi 1.3 تردید برانگیز است. علاوه بر‌این موضوع مهم‌تر این است که طراحی آزمایش در مطالعات اخیر صحیح نیست، زیرا تکرار آزمایش برای حالت تعویض تایرهای پرشده از هوا با تایرهای پرشده با گاز نیتروژن انجام نشده. چنین آزمایشی این امکان را بررسی می‌کرد که نشت سریعتر تایرهای پرشده با هوا به علت عوامل مربوط به کیفیت درزهای محل اتصال (تایر به رینگ، والف به رینگ و خود والف) نبوده، بلکه به علت تفاوت نرخ نفوذ (diffusion) در لاستیک است.

 

مساحت ناحیه‌ی تماس با زمین به هنگام پربادی و کم‌بادی تایر تغییر می‌کند. پرباد بودن تایر منجر به افزایش شدت تماس در ناحیه‌ی مرکزی رویه می‌شود و کم‌بادی موجب مقعر شدن شکل رویه‌ی تایر می‌شود، که در این حالت تماس در ناحیه‌ی مرکزی کاهش میابد، اما مساحت ناحیه‌ی تماس همچنان از حالت پرباد بیشتر است. امروزه تایرها را در حالت پرفشار استفاده می‌کنند. اگر از تایر در حالت کم‌باد استفاده شود، تایر سریع و پیش از موعد از بین می‌رود. فشار بالای تایر مقاومت گردشی (rolling resistance) را کاهش می‌دهد و همچنین سبب کوتاه شدن مسافت توقف به هنگام ترمز می‌شود. اگر فشار تایر خیلی کم باشد، مساحت ناحیه‌ی تماس افزایش پیدا می‌کند که این امر موجب افزایش مقاومت گردشی، انعطاف تایر و اصطکاک بین تایر و جاده می‌شود. کم‌باد بودن تایر می‌تواند باعث افزایش دمای تایر، فرسودگی سریع رویه و حتی در بدترین حالت منجر به جدا شدن رویه‌ی تایر شود.

بار نامی (load rating)

تایرها توسط سازنده با ماکسیمم نرخ بار مشخص می‌شوند. بارهایی که بیشتر از بار نامی هستند، شرایط خطرناکی را به وجود می‌آورند که موجب گیج‌شدن فرمان و یا حتی بریدن فرمان شود. برای مشاهده‌ی جدول بارهای نامی‌، کد تایر این لینک را مشاهده کنید.

 

سرعت نامی (speed rating)

سرعت نامی نشان‌دهنده‌ی ماکسیمم سرعتی است که تایر برای عمل در آن طراحی شده. برای خودروهای سواری، سرعت نامی در بازه‌ی ۱۶۰ تا ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (معادل ۹۹٫۴ تا ۱۸۶ مایل بر ساعت)  است. برای مشاهده‌ی جدول سرعت نامی، کد تایر را می تواندید در این لینک مشاهده کنید.

دسته بندی: آموزشی

برچسب ها:

Article by: اتوطایر